کارکرد ادبیات در برنامه گفتگو محور تلویزیونی؛ با تمرکز بر مقایسه تطبیقی برنامه ماه عسل و برنامه اُپرا شو

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان
حبیبه محمدیوسفی 1
محمدحسن حسن زاده نیری 2
داود اسپرهم 2
1 دانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطبائی
2 هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبائی
10.22034/scm.2024.423740.1691
چکیده
رسانه‌ها از زمان ظهور نشریات، به عنوان یکی از ابزارهای اثرگذار در شکل‌دهی افکار عمومی شناخته شده‌اند. با توجه به نقش محوری زبان در ساخت برنامه‌های تلویزیونی، این پژوهش به مطالعه اهمیت ادبیات در ساخت و اجرای این برنامه‌ها می‌پردازد. بنابراین با تکیه بر عنصر زبان، برنامه‌ها را نشانه‏شناختی تلقی کرده و با مقایسه تطبیقی برنامه های«ماه عسل» و «اپرا شو»، کارکرد ادبیات در این برنامه‌ها مطالعه شد. روش پژوهش مورد استفاده در این تحقیق، تحلیل نشانه شناختی است و با توجه به یافته‌های بدست آمده می‌توان ادعا کرد: هر دو برنامه واجد دو محور جانشینی و همنشینی هستند، طولانی بودن «ماه عسل» باعث می‏شود تا عناصر جدیدی در محور جانشینی شکل بگیرد. در حالی‌که در «اُپراشو» به علت ضرباهنگ بالاتر برنامه، کمتر با شکل‏گیری عناصر جدید روبرو هستیم. در تأویل هرمنوتیکی، با توجه به نشانه‏شناسی پیرس، هر دو برنامه نه تنها عناصر نشانه‏شناختی را در خود دارند، بلکه مولفه‏های غیرِ زبانی (فیلمبرداری، صحنه‏پردازی، موسیقی و غیره) را هم شامل می‌شوند. بر اساس این نشانه‌ها در برنامه «ماه عسل» داستان و در «اُپراشو» موضوع دارای اهمیت بیشتری است. بررسی تطبیقی دو برنامه «ماه عسل» و «اُپرا شو» نشان می‌دهد که هر دو برنامه از ادبیات در سطوح مختلف زبانی، محتوایی و ساختاری استفاده می‌کنند. با این حال، نحوه استفاده از ادبیات در این دو برنامه متفاوت است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

The function of literature in talk shows: a comparative study of “Oprah Show” and “Mah-e Asal”

نویسندگان English

habibeh mohammad yousefi 1
mohamad hasan hasanzadeh niri 2
davood sparham 2
1 student ofAllameh Tabataba`i University
2 faculty of allameh tabataba`i university
چکیده English

Since the advent of periodicals, media have been recognized as one of the most influential tools in shaping public opinion. Considering the pivotal role of language in the construction of television programs, this research investigates the importance of literature in the production and execution of these programs. Therefore, relying on the element of language, the programs are considered semiotic, and the function of literature in these programs was studied by comparing the two talk shows "Mah Eshgh" and "Oprah Show".The research method used in this study is semiotic analysis. Based on the findings, it can be claimed that both programs have two axes of syntagmatic and paradigmatic. The length of "Mah Eshgh" allows new elements to be formed in the syntagmatic axis. While in "Oprah Show", due to the higher tempo of the program, we are less faced with the formation of new elements. In hermeneutical interpretation, according to Peirce's semiotics, both programs not only have semiotic elements but also non-linguistic components (filming, scenography, music, etc.). Based on these signs, the story is more important in the "Mah Eshgh" program and the topic in the "Oprah Show".

کلیدواژه‌ها English

Literature
Semiotics
TVs Talk Show
Comparative Analysis

  •  

    • احمدی، بابک (1391). ساختار و تاویل متن. تهران: مرکز.
    • بارت، رولان (1401). مبانی نشانه‏شناسی. ترجمه: صادق رشیدی و فرزانه دوستی. تهران: علمی و فرهنگی.
    • پاینده، حسین (1390). گفتمان نقد. تهران: نیلوفر.
    • پاینده، حسین (1398). گشودن رمان: رمان ایران در پرتو نظریه و نقد ادبی. تهران: مروارید.
    • پین، مایکل (1379). بارت، فوکو، آلتوسر. ترجمه: پیام یزدانجو. تهران: مرکز.
    • تودوروف، تزوتان (1377). منطق گفت‏وگویی میخائیل باختین. ترجمه: داریوش کریمی. تهران: مرکز.
    • چندلر، دانیل (1397). مبانی نشانه‏شناسی. ترجمه: مهدی پارسا. تهران: سوره مهر.
    • خانیکی، هادی (1392). در جهان گفت و گو: بررسی تحولات گفتمانی در پایان قرن بیستم. تهران: هرمس.
    • سوسور، فردیناند دو (1392)، دوره‏ی زبان‏شناسی عمومی، ترجمه: کوروش صفوی، تهران: هرمس.
    • شمیسا، سیروس (1401). معانی. تهران: میترا.
    • شهبا، محمد (1390). زیباشناسی عناصر بصری در برنامه‏های خبری و گفتگومحور تلویزیونی. تهران: مرکز تحقیقات صدا و سیما.
    • گیرو، پی‏یر (1392). نشانه‏شناسی. ترجمه: محمد نبوی. تهران: آگه.
    • مک کی، رابرت (1382): داستان، ترجمه: محمد گذرآبادی، تهران: هرمس.
    • میرصادقی، جمال (1367)، عناصر داستان، تهران: شفا.
    • میرصادقی، جمال (1390). ادبیات داستانی، تهران: سخن.
    • بیطرفان، فاطمه سادات و شکاری، عباس (1395)، «بازشناسی مولفه‏های تربیتی ـ دینی در مجموعه تلویزیونی ماه عسل؛ با تاکید بر سواد رسانه». پژوهش‏نامه تربیت تبلیغی. بهار و تابستان 1395، شماره 11 و 12، صص 68ـ33.
    • سروری زرگر، محمد (1391). «برنامه‏ی تلویزیونی به مثابه متن؛ درآمدی بر روش‏شناسی مطالعات تلویزیون با تکیه بر روش نشانه‏شناسی». سوره اندیشه. اردیبهشت و خرداد 1391، شماره 58 و 59، صص 291ـ286.
    • طهرانی‏پور، زهره؛ بساک؛ حسن و اشرف‏زاده، رضا (1399). «بررسی عناصر داستانی در منظومه‏ی عصمت‏نامه‏ی کلانوری». دوفصلنامه مطالعات شبه‏قاره دانشگاه سیستان و بلوچستان، 12(38): 146-127.
    • غلامی، فرزاد و بیچرانلو، عبدالله (1399). «صنعت فرهنگ و تلویزیون در ایران: تحلیل انتقادی برنامه ماه عسل». نشریه مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران. تابستان 1399، دوره نهم، شماره 2، صص 392ـ373.
    • فرخ‏نژاد، رضا و سالاری، عزیزالله (1397). «تحلیل نشانه‏شناختی اینوگرافیک و موشن‏گرافیک‏های پخش‏شده از شبکه‏های تلویزیونی جمهوری اسلامی ایران در سال 1396»، نشریه رسانه‏های دیداری و شنیداری، زمستان 1397، شماره 28، صص 228ـ199.
    • منتظر قائم، مهدی و مهربانی‏فر، حسین (1394). «برنامه‏های گفتگومحور تلویزیونی و چگونگی آن در دو نظام رسانه‏ای آمریکا و ایران، واکاوی اقتضائات، ضرورت‌ها و بایسته‏ها». رسانه، 26(3): 178-163.
    • ادب‏خواه، نرجس (1388). تاک شوی تلویزیونی به مثابه درام. پایان‏نامه‏ی کارشناسی ارشد تهیه‏کنندگی، دانشکده صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران.
    • حسینی، سید محمد (1396). وجهه در فرهنگ ایرانی و ارتباط آن با ادب: مطالعه موردی گفتگوهای زنده تلویزیونی. مقاله دکتری، تهران: دانشگاه تربیت مدرس.
    • زاهدین فرد، مریم و توکلی رستمی، فاطمه (1400)، «تفاوت هم‏بوم‏پنداری از دیدگاه دیوید هرمن با همذات‏پنداری در روایت‏شناسی»، مطالعات نقد ادبی، پاییز و زمستان 1400، شماره 51، صص 54ـ41.
    • Abdul Wahab, Juliana (2011). “Television Talk Show and the Public Sphere”. Jurnal Komunikasi, Malaysian Journal of Communication. Jilid 27(2): 29-45.
    • Abt V, Seesholtz M (1994). “The shameless world of Phil, Sally and Oprah: Television talk shows and the deconstructing of society”. Journal of popular Culture. 28(1):171–91.
    • Ilie C (2001). “Semi-institutional discourse: the case of talk shows.” Journal of Pragmatics 33(2), pp. 209–254.
    • Ilie C (2006), “Talk Shows”. In: Keith Brown, (Editor-in-Chief) Encyclopedia of Language & Linguistics, volume 12, pp. 489-494. Oxford: Elsevier.
    • Lee J. (2019). “Scaling as an argumentative resource in television talk shows”. Journal of Pragmatics. 150: 133-149.
    • Nabi, L. R., Hendriks A. (2006). “The Persuasive Effect of Host and Audience Reaction Shots in Television Talk Shows”. Journal of Communication53(3):527 – 543.
    • Paz Perez, Elisa (2020). Gender representation and television talk show: An analysis of prime time and late-night shows in Europe and the United States. PHD Thesis, Barcelona University.
    • Peck, J. (1995). “TV Talk Shows as Therapeutic Discourse: The Ideological Labor of the Televised Talking Cure”. Communication Theory, 5(1).
    • Shaakir, Adill Nisar Uddin (2015). “The Role of Media Talk-Show in Democracy of Bangladesh: An Inclusive Research Paper”, Free papare. Course in Political Science. University of Dakha.
    • Spjeldnæs, K., & Karlsen, F. (2022). “How digital devices transform literary reading: The impact of e-books, audiobooks and online life on reading habits”. New Media & Society, 0(0). https://doi.org/10.1177/14614448221126168
    • Tolson A. (2001). Television Talk Shows: Discourse, Performance, Spectacle (Routledge Communication Series). London: Routledge.
    • Wu, Hongli and Lu, Jingjing (2018). “Comparative Studies of Talk Shows in China and America from Hosting Styles”. International Journal of Humanities Social Sciences and Education (IJHSSE), Volume 5, Issue 5, May 2018, PP. 42-48 (http://dx.doi.org/10.20431/2349-0381.0505006)
    • Zhu, J. & Wang, X. (2013). “Unveiling the Political Elite: High-Ranking Chinese Officials on Television Talk Shows”. Journal of Chinese Political Science, N. 18, pp. 117-137
    • Adabkhah, Narges. (2009). Television Talk Show as Drama. Master’s Thesis in Production, IRIB Faculty. (in persian).
    • Barthes, Roland. (2022). Fundamentals of Semiotics. Translated by Sadegh Rashidi & Farzaneh Doosti. Tehran: Elmi va Farhangi. (in persian).
    • Beitrafan, Fatemeh Sadat & Shekari, Abbas. (2016). “Recognizing Religious-Educational Components in the TV Program Mah-e Asal: With Emphasis on Media Literacy.” Promotional Education Research Journal, Spring & Summer 2016, No. 11 & 12, pp. 33–68. (in persian).
    • Chandler, Daniel. (2018). Fundamentals of Semiotics. Translated by Mehdi Parsa. Tehran: Soore Mehr. (in persian).
    • Farokhnejad, Reza & Salari, Azizollah. (2018). “A Semiotic Analysis of Infographics and Motion Graphics Broadcast on Iranian Television in 2017.” Journal of Visual and Audio Media, Winter 2018, No. 28, pp. 199–228. (in persian).
    • Gholami, Farzad & Bichranlou, Abdollah. (2020). “Culture Industry and Television in Iran: A Critical Analysis of the Mah-e Asal Program.” Journal of Social Studies and Research in Iran, Summer 2020, Vol. 9, No. 2, pp. 373–392. (in persian).
    • Guiraud, Pierre. (2013). Semiotics. Translated by Mohammad Nabavi. Tehran: Agah. (in persian).
    • Hosseini, Seyyed Mohammad. (2017). Face in Iranian Culture and Its Relation to Politeness: A Case Study of Live Television Interviews. Doctoral Dissertation, Tarbiat Modares University, Tehran. (in persian).
    • Khaniki, Hadi. (2013). In the World of Dialogue: Analyzing Discursive Transformations at the End of the 20th Century. Tehran: Hermes. (in persian).
    • McKee, Robert. (2003). Story. Translated by Mohammad Gozarabadi. Tehran: Hermes. (in persian).
    • Mirsadeghi, Jamal. (1988). Elements of Fiction. Tehran: Shafa. (in persian).
    • Mirsadeghi, Jamal. (2011). Fiction Literature. Tehran: Sokhan. (in persian).
    • Montazer-Ghaem, Mehdi & Mehrabani-Far, Hossein. (2015). “Television Talk Shows and Their Nature in Two Media Systems of the U.S. and Iran: Analyzing Necessities, Requirements, and Considerations.” Resaneh, 26(3): 163–178. (in persian).
    • Payandeh, Hossein. (2011). Discourse of Criticism. Tehran: Niloufar. (in persian).
    • Payandeh, Hossein. (2019). Opening the Novel: Iranian Novel in the Light of Literary Theory and Criticism. Tehran: Morvarid. (in persian).
    • Payne, Michael. (2000). Barthes, Foucault, Althusser. Translated by Payam Yazdanjoo. Tehran: Markaz. (in persian).
    • Sarvari Zargar, Mohammad. (2012). “Television Program as a Text: An Introduction to Television Studies Methodology with an Emphasis on Semiotics.” Soreh Andisheh, May & June 2012, No. 58 & 59, pp. 286–291. (in persian).
    • Saussure, Ferdinand de. (2013). Course in General Linguistics. Translated by Kourosh Safavi. Tehran: Hermes. (in persian).
    • Shahba, Mohammad. (2011). Aesthetics of Visual Elements in News and Talk Show Programs. Tehran: IRIB Research Center. (in persian).
    • Shamisa, Siros. (2022). Meanings. Tehran: Mitra. (in persian).
    • Todorov, Tzvetan. (1998). The Dialogical Logic of Mikhail Bakhtin. Translated by Daryoush Karimi. Tehran: Markaz. (in persian).
    • Tohrani-Pour, Zohreh; Basak, Hassan & Ashrafzadeh, Reza. (2020). “An Analysis of Narrative Elements in the Poem Esmat-Nameh by Kalānuri.” Subcontinent Studies, University of Sistan and Baluchestan, 12(38): 127–146. (in persian).
    • Zahedin-Fard, Maryam & Tavakoli-Rostami, Fatemeh. (2021). “David Herman’s Concept of Homodiegetic Identification Versus Empathy in Narratology.” Literary Criticism Studies, Fall & Winter 2021, No. 51, pp. 41–54(in persian).
    • Ahmadi, Babak. (2012). Structure and Interpretation of the Text. Tehran: Markaz. (in persian).

    منابع تلویزیونی 

    • برنامه‏ی ماه عسل (۱۳۹۵)، قسمت ۱۲ (به مجری‏گری احسان علیخانی).
    • The Oprah Show (2004), “Moms Who Drink Too Much”, Oprah Winfrey – January 2004.
جامعه فرهنگ رسانه
دوره 13، شماره 52
پاییز 1403
صفحه 267-291

  • تاریخ دریافت 13 آبان 1402
  • تاریخ بازنگری 24 تیر 1403
  • تاریخ پذیرش 25 تیر 1403