Semantic transformation of Individualism concept from the perspective of Georg Simmel Three Individualism forms: isolation, unique and modern

Authors
Mansour Vosoghi 1
Masomeh Shafaati 2
1 university of Tehran
2 Phd Student of Tehran University
Abstract
 
Development of social segregation and individual processes in modern societies increasingly lead to expanding social circles in which a person can have mobility and transformation. Such circumstances, in contrast to the limited social relations in primitive and Premodern societies, lead to widening of the person''''''''''''''''s living area and personality development. In such a situation, a person as a member of different groups with different roles acquires more freedom and choices. Simmel by giving these pre-conditions, and examining the historical and social changes associated with the Renaissance and then, as well, recognizes three types of Individualism of isolation, unique and modern by defining individuality means a state of inner and outer liberation of person about the basic forms, which tendency to be each associated with socio-historical conditions of the 18th, 19th and 20th century has had the strength or weakness. This study tries to study the meanings of individuality and individualism and semantic transformation and its meaning in different centuries from the perspective of Georg Simmel, and explore the relationship between individuality and social structure.

Keywords

  1. احمدی، فرشته (1383)، فردیت سنگ بنای دموکراسی است، کتاب ماه علوم اجتماعی، اردیبهشت، شماره 79، ص 41-37.
  2. آرون، ریمون (1386)، مراحل اساسی سیر اندیشه در جامعه شناسی، ترجمه باقر پرهام، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
  3. بهروان، حسین، علیزاده، اعظم (1386)، بررسی فردگرایی و عوامل مؤثر بر آن در بین دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، مجله علوم اجتماعی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، سال چهارم، شماره 2، ص 26-1.
  4. تریاندیس، هری (1378)، فرهنگ و رفتارهای اجتماعی، ترجمه نصرت فتی، تهران: انتشارات رسانش.
  5. جفرودی، مازیار (1392)، گئورگ زیمل، فیلسوف زندگی، کتاب ماه فلسفه، شماره 74، ص 91-86.
  6. جوادی یگانه، محمد رضا، هاشمی، سید ضیاء (1387)، نگاهی جدید به مناقشه فردگرایی و جمع گرایی در جامعه شناسی، نامه علوم اجتماعی، شماره 33، ص 161-131.
  7. رحمت پور، رحمت (1370)، فردگرایی،  مجله فرهنگ، شماره 9، ص 226-197.
  8. رها، علی (1392)، در جستجوی «فردیت» گم شده در فلسفه ی کارل مارکس، مجله هفته، سال هفتم.
  9. ریتزر، جورج (1380)، نظریه جامعه شناسی در دوران معاصر، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: نشر علمی فرهنگی.
  10. زیمل، گئورک (1392)، درباره فردیت و فرم های اجتماعی، ترجمه شهناز مسمی پرست، تهران: نشر ثالث.
  11. فریزبی، دیوید (1375)، جامعه شناسان آلمانی و مدرنیته، ترجمه مجید مددی، مجله ارغنون، شماره 11 و 12، ص 460-437.
  12. فریزبی، دیوید (1386)، گئورک زیمل، ترجمه جواد گنجی، تهران: انتشارات گام نو.
  13. قانعی راد، محمد امین (1379)، فردگرایی ایرانی و توسعه نیافتگی، نشریه اطلاعات سیاسی- اقتصادی، 152-151، ص 43-34.
  14. کوزر، لیوئیس (1386)، زندگی و اندیشه ی بزرگان جامعه شناسی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران: انتشارات علمی.
  15. لوین، دونالد (1971)، زیمل در مقام نوآور، در زیمل، گئورک (1392)، درباره فردیت و فرم های اجتماعی، ترجمه شهناز مسمی پرست، تهران: نشر ثالث.
  16. واتی یر، پاتریک (2002)، گئورک زیمل، در استونز، راب (1388)، متفکران بزرگ جامعه شناسی، ترجمه مهرداد میردامادی، تهران: نشر مرکز.
  17. واین گارتنر، رودلف اچ. (1997)، فرم و محتوا در فلسفه ی زیمل درباره ی زندگی، در: زیمل، گئورک (1388)، مقالاتی درباره دین، ترجمه شهناز مسمی پرست، تهران: نشر ثالث.
  18. وثوقی، منصور، میرزایی، حسین (1387)، فردگرایی: تأملی در ابعاد و شاخص ها، نامه علوم اجتماعی، شماره 34، ص 142-117.
  19. وثوقی، منصور، میرزایی، حسین، رحمانی، جبار (1384)، فردگرایی و جمع گرایی ایرانیان از دید سیاحان خارجی، نشریه مطالعات فرهنگی و ارتباطات، شماره 2، ص 324-303.
  20. هله، اچ. جی (1379)، بنیان های کلاسیک در پارادایم های جامعه شناسیِ خُرد، ترجمه مریم رفعت جاه، مجله ارغنون، شماره 17، ص 181-167. 

  21.  

    1. Baghai, Katayoun (2012), Privacy as a Human Right: A Sociological Theory, Sociology, 46(5): 951-965.
    2. Bedin, Véronique et Fournier, Martine (2009), Georg Simmel, La Bibliothèque idéale des sciences humaines, Editions Sciences humaines.
    3. Blegvad, Mogens (1989),  A  Simmel Renaissance, , Acta  Sociologica, 32(2): 203-209.
    4. Colliot-Thélène, Catherine (2012), Individu et individualisme chez Georg Simmel, au prisme de Durkheim et de Weber, Sociologie et sociétés, 44(2): 207-233.
    5. Enriquez, Eugène (2002), Georg Simmel, International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, Pages: 14091-14097.
    6. Kemple, Thomas M. (2012), A Chronology of Simmel''''''''''''''''s Works in English, Theory, Culture & Society, 29(7/8): 317–323.
    7. Levine, Donald N.(1991), Simmel as Educator: On Individuality and Modern Culture, Theory, Culture, and Society, 8: 99-117.
    8. Lohmann, Georg (1996), Forms of Individualization in Simmel, The Adaptation of Individual Life to the Inner Infinity of the Metropolis, Thesis Eleven, 44(1): 1-11.
    9. Podoksik, Efraim (2010), Georg Simmel: Three Forms of Individualism and Historical Understanding, New German Critique109, 37(1): 119-145.

    10. Pyyhtinen, Olli (2008), Ambiguous Individuality: Georg Simmel on the ‘‘Who, and the ‘‘What’’ of the Individual, Human Studies, 31:279–298.

    11. Simmel, Georg (2007), Individualism, Theory, Culture & Society, 24 (66):66-71. 

    12. Swedberg, Richard and Reich, Wendelin (2010), Georg Simmel’s Aphorisms, Theory, Culture & Society,27(1):24-51.

    13. Tarot, Camille (2004), Individu, société et individualismes, Essaim, 12(1): 85-104.

    14. Terrier, Jean (2012), Personnalité individuelle et personnalité collective selon Émile Durkheim et Georg Simmel, Sociologie et societies, 44(2):235-259.

    15. Truc, Gérôme (2005), Simmel, sociologue du cosmopolitisme, Tumultes, 24(1).

    16. Wolff, Kurt H. (1950), The Sociology of Georg Simmel, Glencoe, Illinois: The Free Press.

     

  • Receive Date 14 June 2017