انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات جامعه فرهنگ رسانه 2322-3855 10 41 2022 02 20 Investigating Influence of Social Media on Tehran City's Social Stability (Case Study of Tehran District 19) بررسی نقش رسانه های اجتماعی بر پایداری اجتماعی شهر تهران (مطالعه موردی منطقه 19 شهر تهران) 251 270 149853 FA مهدی رکعتی کارشناس ارشد علوم ارتباطات اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران. ثریا احمدی عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی واحد شهید بهشتی ، تهران، ایران (استاد راهنما و نویسنده مسئول) سید علی رحمان زاده استادیار علوم ارتباطات اجتماعی دانشکاه ازاد اسلامی واحد تهران شرق Journal Article 2021 03 02 Social stability is a concept related to stable development that was entered into different countries' development plans since the 1960s which has received different opinions because of debates over its components and place among other stable development components. The purpose of this study is to understand the role of social media on the social stability of Tehran District 19, which is presented by a conceptual framework based on works such as Hosseini et al. (2015); Shafie and Shafia (2012); Nastaran et al. (2013). The Descriptive Survey data collection method alongside the Cochran equation leads to the random and systematic selection of 384 residents of the statistical society of Tehran District 19. The results show that using social media has a positive and meaningful effect on both the Objective indicators (Sense of belonging, social interaction, accountability, social participation, social safety, social trust, the objective aspect of life quality) and also the Subjective indicators (Subjective aspect of life quality, justice, life expectancy, education, poverty, and employment). پایداری اجتماعی یکی از مفاهیم مرتبط با توسعه پایدار است که از دهه 1960 به بعد در برنامه‌های توسعه کشورهای مختلف وارد شد اما به دلیل عدم اجماع بر سر مؤلفه ها و جایگاه آن در میان سایر اجزاء توسعه پایدار در عمل به گونه‌های بسیار متفاوتی با آن برخورد شده است. هدف پژوهش حاضر آگاهی از نقش رسانه های اجتماعی بر پایداری اجتماعی منطقه 19 شهر تهران می‌باشد. که بر اساس چارچوب مفهومی مبتنی بر یافته های محققین همچون حسینی و همکاران، 1394؛ شفیع و شفیعا، 1391؛ نسترن و همکاران، 1392 ارائه شده است. نحوه جمع‌آوری اطلاعات توصیفی از نوع پیمایشی است که به دنبال جامعه آماری این پژوهش شهروندان منطقه 19 شهرداری تهران حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 شهروند که به روش تصادفی سیستماتیک انتحاب شدند. نتایج نشان می دهند که استفاده از رسانه های اجتماعی بر شاخص های عینی (حس تعلق، تعامل اجتماعی، مسئولیت پذیری، مشارکت اجتماعی، امنیت اجتماعی، اعتماد اجتماعی، کیفیت زندگی از بعد عینی) تاثیر مثبت و معناداری دارد و استفاده از رسانه های اجتماعی بر شاخص های ذهنی (کیفیت زندگی از بعد ذهنی، عدالت، امید به زندگی، آموزش، فقر و اشتغال) تاثیر مثبت و معناداری دارد. https://www.jscm.ir/article_149853_74e0da024c37ae98d334ec9421f2d66f.pdf