انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات جامعه فرهنگ رسانه 2322-3855 8 32 2019 11 22 The Mass Media and the Theatrics of Politics Los Beck et al رسانه‌های جمعی و تئاتری‌شدنِ سیاست 161 183 104386 FA مسعود زمانی مقدم دانشگاه یزد 0000-0002-2791-9784 ایرج حق ندری دانشگاه خوارزمی Journal Article 2020 03 08 The cultural dimensions of politics operate alongside other sources on which political actors are heavily dependent (such as money, public relations, access to the media, or access to government bureaucracy). Those who have greater access to media resources are able to perform more effective actions that attract political and social attention. Thus, the cultural dimensions of politics provide a window into those who are far from the center of power. These individuals and groups can develop cultural skills and apply them in the cultural environment. Today, the cultural dimensions of politics have become increasingly important, and media developments have eroded the distinction between public and private space. Turning political activists' private lives into personal issues has had a profound effect on their political fortunes. As a result, political actors skillfully organize political events in a dramatic way to increase their legitimate authority. In this respect, politics is like theater, and politics is increasingly theatrical, as the importance of the mass media grows. ابعاد فرهنگیِ سیاست به ‌همراه دیگر منابعی که کنشگران سیاسی به‌طور گسترده به آن وابسته‌اند (از جمله پول، ارتباطات عمومی، دسترسی به رسانه‌ها یا دسترسی به بروکراسی دولتی) عمل می‌کنند. آن‌هایی که به منابع رسانه‌ای دسترسی بیشتری دارند قادر به انجام کنش‌های مؤثرتری هستند که توجه سیاسی و اجتماعی را جلب می‌کند. بنابراین، ابعاد فرهنگی سیاست دریچه‌ای برای آن‌هایی که از مرکز قدرت فاصله دارند فراهم می‌کند. این افراد و گروه‌ها می‌توانند مهارت‌های فرهنگی را توسعه دهند و از این مهارت‌ها در محیط فرهنگی بهره بگیرند. امروزه ابعاد فرهنگی سیاست بیش از پیش اهمیت یافته‌اند، پیشرفت‌های رسانه‌ای تمایز بین فضای عمومی و خصوصی را از بین برده است. چرخش زندگی خصوصی کنشگران سیاسی به مسائل شخصیتی، تأثیر بسیاری بر اقبال سیاسی‌شان داشته است. در نتیجه، کنشگران سیاسی ماهرانه رویدادهای سیاسی را به‌گونه‌ای نمایشی سازمان می‌دهند تا اقتدار مشروعشان را افزایش دهند. از این لحاظ، سیاست مانند تئاتر است و سیاست به‌گونه‌ای فزاینده و به‌واسطۀ رشد اهمیت رسانه های جمعی، در حال تئاتری‌شدن است. https://www.jscm.ir/article_104386_9cfd17551c0d1f7438895121e4fbb6e8.pdf