نوع مقاله : علمی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

2 دانشیار گروه علوم ارتباطات، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

3 استادیار گروه حقوق، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

4 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

چکیده

حریم خصوصی به عنوان یکی از عینی‌ترین و ارزشمندترین مفاهیم نظام‌های حقوقی توسعه یافته است و ارتباط تنگاتنگی با کرامت انسانی دارد ولی در نظام حقوقی کشورها اختلاف نظراتی در تعریف این حق وجود دارد چرا که این موضوع به شدت به فرهنگ و محیطی که در آن عمل می‌کنند، بستگی دارد. علاوه بر دولت‌ها، رسانه‌های عمومی نیز در راستای حفظ حریم خصوصی اشخاص مسئولیت دارند و باید مطابق قوانین لازم عمل نمایند و از نقض این حریم به بهانه‌های مختلف خودداری کنند و در صورت نقض آن و ورود خسارت به اشخاص جبران خسارت نمایند. خسارات ناشی از حریم خصوصی غالبا جنبه معنوی دارند. قواعد مسئولیت مدنی، زیان‌های ناشی از نقض حریم خصوصی داده‌ها را پوشش می‌دهد. ضمن تحمیل مجازات‌های مالی و جبران ضررهای ناشی از فعل زیانبار برای زیان دیده و تنبیه رسانه، فرصت لازم جهت حضور در عرصه های فرهنگی به رسانه مربوطه داده خواهد شد. در این راستا به نظر می‌رسد تدوین قانون جامع در باب مسئولیت مدنی در رسانه‌های گروهی ضروری است. در مقاله حاضر سعی بر این است با استفاده از روش اسنادی - کتابخانه ای مسئولیت مدنی رسانه‌ها در حقوق ایران و انگلستان مورد بحث و بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها